تبلیغات
دانشجویان فیزیک ارومیه - مهمانی خدا

مهمانی خدا

نویسنده :رسول آقایی
تاریخ:شنبه 29 تیر 1392-05:20 ب.ظ

سلام به همه ی دوستان.
همین اول بگم که این مطالب رو از جایی نیاوردم و حاصل تفکر خودمه و از اونجایی که با فرضیه ی "انرژی ها"ی خودم سازگاری داره، بیانش میکنم. فرضیه ی انرژی هام هم تقریبا خیلی جاها صدق کردن، واسه همون اسم فرضیه رو فعلا روش گذاشتم.
روح و جسم همیشه مقابل هم هستن، از این جهت که اگه به جسم و مادیات برسیم، روح و معنویاتمون ضعیف میشن. و متقابلا اگه به روحمون توجه کنیم، جسممون ضعیف میشه. و اصلا یکی از راه های تعالی روح، فشار آوردن و یا شکنجه ی جسمه. شکنجه اینجا به معنی کتک زدن نیستا. یه چیزی مثل کار کردن زیاده. یا غذا نخوردن. یا به سختی انداختن جسمه(مثل خوابیدن روی سنگ، به جای تشک. یا پوشیدن لباس کم در روزهای سرد،...).
ماه رمضان، ماه مهمانی خداست. اما چطور مهمانی ای که نه غذایی میخوریم و نه نوشیدنی ای؟!!
به این توجه داشته باشیم که خدا ماده نیست، معناست. یعنی معنویه. پس مهمانی خدا که میگن هم، نمیتونه مهمانی از جنس ماده باشه. مهمانی از نوع معنویاته. مهمانیه روحه. اما حالا چطوری؟
تو ایام ماه مبارک رمضون، طبق جملات بالا، با کم خوری و حتی نخوردن، در واقع ما جسممون رو ضعیف و ضعیف تر میکنیم و در مقابل، به همون میزان روحمون رو بزرگ و متعالی تر میکنیم. از طرفی اگه به برخی احادیث نگا کنیم،میبینیم که میگن آدم گرسنه به خدا نزدیکتره. حالا ما با روزه گرفتن، علاوه بر اینکه با ضعف جسممون، روحمون رو قوی تر میکنیم، از طرفی دیگه، چون کمی گرسنه هستیم، به خدا نزدیک تر میشیم و در واقع باز هم روح رو قوی تر میکنیم. پس میبینیم که این مهمانی خدا، چطور محقق میشه. حالا این سفره ی خدا هرچقدر بیشتر پهن باشه، لذتش هم بیشتره.
من که خودم تا قبل از این طرز فکر، خداییش زورم میومد 17 ساعت روزه بگیرم. ولی خدا شاهده که
 الان که 10 روز گذشته، هرروز راضی بودم بیشتر از این روزه میبودیم. چون اونوقت بیشتر روحم رو بزرگتر میکنم. حتی تصمیم گرفتم که به دریاچه ی ارومیه هم برم! چون شور بودنش، بدجوری آدمو تشنه میکنه و اونوقته که آدم غرق این لذت معنویش میشه. هرچی که فشار گرسنگی و تشنگی به من بیشتر میشه، بیشتر لذت میبرم. چون میدونم که اینجوری بیشتر از سفره ی خدا میخورم. حالا شما هم قضاوت با خودتونه، که از سفره ی خدا بخورین یا سفره ی بنده ی خدا.
یکی هم اینم بگم که به ساعات روزه فکر نکنین. نگین که 4 ساعت مونده. 3ساعت ونیم مونده. 2ساعت مونده. این 1 ساعت هم میگذشت. فقط 30 مین مونده. پس کی این 20 مین تموم میشه. چرا این 15مین آخر نمیگذره و....!!!! یه طرز تفکری هست که من با اون طرز تفکر، اصلا به همین دردی دچار نمیشم. چون این طرز تفکر هم از خودمه، اسمشو روش سبقت میذارم! خب حالا چیه این روش سبقت؟
فرض کنین که داریم تمرین بارفیکس میکنیم. یه بار با خودمون میگیم که میخوام 10 تا بارفیکس برم. شروع میکنیم. 6تای اول رو خوب میریم ولی 4تای باقی رو به روش ساعات پایانی روزه گرفتن میشماریم! خب دیگه 4تا مونده! زووووور میزنیمو حالا موند 3تا! از همه ی امام ها کمک میگیریم! بلاخره اینم رفتم! این 2تا رو هم برم تمومه! این دفعه از 12 تا امام، به 14 معصوم کشیده میشیم! حتی اسم این دوتا امام 20-30 سال پیشی رو هم میبریم و یکی دیگه هم میریم! ولی خداییش آخریشو دیگه میمیریم و میزنیم!
حالابه یه روش دیگه این کار رو انجام میدیم. مربی گفته 10 تا بارفیکس برو، ولی ما با خودمون میگیم که من میخوام 16 تا برم! میزنی میزنی میزنی و میرسی به شماره ی 9. 10 امی رو هم میزنی. با خودت میگی تا 16، 6تا مونده. 2تاشم زورکی میزنی! میشی 12! حالا دیگه باقی مهم نیست، نزنی هم، نزدی. میبینیم که ما اینجا 10 تای مدنظر استاد رو زدیم و حتی اضافی هم زدیم. ولی تو قبلی، خدا میدونه که اصلا 10 امی رو درست زدیم یا نه.
البته یه راه دیگه هم هست که شبیه همینه. ولی تو اون، ما دیگه واسه خودمون مرز تعیین نمیکنیم. با خودمون میگیم که هرچندتا که بتونم، میخوام بارفیکس برم. که البته این راه، بهتره(اسم سبقت رو هم به همین علت گذاشتم).
بعضی وقتا زورمون میاد نماز وقتمونم بخونیم، چه برسه به نمازهای قضامون! با این راهی که گفتم، خودم که یه بار در نظر داشتم 6تا نماز قضای صبح بخونم، 10-12 تا خوندم و آخرش اعضای خونه فحشم دادن تا بیخیال شدم!!!
البته این راه، یه راه علمیه! چون در واقع ما با این کار، ظرفیت ذهنمون رو بالا میبریم و واسه همون، ذهنمون دیرتر خسته میشه و به موازات اون، جسممون هم دیر تر خسته میشه.
اینم دیشب میخوندم که ذهن، چیزی فرای مغزه. و مغز یک بخشی از ذهنه. ما هرچی رو که با ذهنمون انجام بدیم، به مرور، به جسممون هم منتقل میشه. اگه از دوستان کسی تو کار خروج روح از بدن باشه، متوجه حرفم میشه!  بگذریم از این.
اگه واسه روزه هامونم ساعت تعیین نکنیم، مطمئن باشید که میتونیم حتی تا 10-12 شب هم روزه بمونیم و چیزی نفهمیم.
امیدوارم کمکی تونسته باشم بکنم.
بازم اگه سوالی داشتین، تا جایی که بلد باشم، جواب میدم.
طاعات و عبادات همتون قبول



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo